Przejdź do głównej zawartości

Idą święta, idą święta, każda buzia uśmiechnięta... Konkurs.

Apartment Therapy
Mikołaja mamy już za sobą, a do Świąt Bożego Narodzenia coraz bliżej. Miałam zamiar napisać trochę o moim wyobrażeniu o świętach w duchu prostoty, lecz pomyślałam, że tym razem oddam głos Wam, moi drodzy Czytelnicy. Ogłaszam więc minikonkurs. Czekam na Wasze przemyślenia na temat sposobu spędzania Świąt Bożego Narodzenia w duchu „mniej znaczy więcej”.

Podzielcie się proszę pomysłami i patentami na to, jak mądrze spędzić Święta, jak nie dać się zwariować w tym okresie komercyjnej gorączki, jak poradzić sobie z kwestią prezentów, dekoracji, odwiedzin, gotowania, jedzenia (a czasem przejedzenia).

Nie musicie poruszać wszystkich tematów, które zaproponowałam, napiszcie po prostu o tym, co dla Was jest ważne w tym czasie. Albo z czym nie dajecie sobie rady. Albo co Was w kontekście Świąt drażni. Bez czego Święta nie byłyby dla Was prawdziwymi Świętami, a z czego z łatwością możecie zrezygnować. Pełna dowolność. Mile widziane ewentualne zdjęcia.
Autor lub autorka najciekawszej wypowiedzi zostanie nagrodzony(-a) książką „Sztuka prostoty” Dominique Loreau.

Na odpowiedzi czekam do 19 grudnia, chciałabym ogłosić wyniki jeszcze przed Bożym Narodzeniem.
Przesyłajcie wypowiedzi na mój adres mailowy, ajka74@gazeta.pl. Zapraszam do udziału zarówno stałych, jak i nowych Czytelników. Najciekawsze wypowiedzi zostaną opublikowane w blogu. Oczywiście gwarantuję anonimowość.

Komentarze

  1. Właśnie miałam odśnieżyć swojego bloga i napisać o minimalistycznych świętach ;) A tu proszę - konkursik ;)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za pozostawienie komentarza. Jeśli chcesz, możesz skontaktować się ze mną bezpośrednio, pisząc na adres ajka@prostyblog.com

Popularne posty z tego bloga

Lekcje szczęścia – 3. Ogarnij się!

Dzień dobry w Nowym Roku! Jak tam Wasze postanowienia noworoczne? Lubicie je podejmować? Udaje się Wam ich dotrzymywać?
Jeszcze parę lat temu też robiłam podsumowania starego roku, a z początkiem nowego po raz kolejny podejmowałam projekt „Nowa ja”. Do pewnego momentu niestety dość nieskutecznie, entuzjazm szybko opadał i próby zmian kończyły się porażką. Schemat ten ostatecznie przeszedł do przeszłości wraz z rozpoczęciem stosowania podejścia minimalistycznego. Po prostu zaczęłam naprawdę zmieniać swoje nawyki w miarę ich identyfikowania i przestałam czekać z wprowadzaniem zmian do poniedziałku albo początku roku. Gdy stwierdzałam, że jakieś moje zachowanie mi przeszkadza i wymaga korekty, od razu zabierałam się do pracy nad nim. Stopniowej, ale skutecznej. Gdy nie udawało się jedną metodą, próbowałam innych. 
Nie o to chodzi, że nie widzę sensu w podejmowaniu noworocznych postanowień. Nawet więcej, myślę, że warto wykorzystać potencjał „nowego początku”, jaki daje zmiana daty w kal…

Jeszcze prościej

To, że ostatnio rzadko poruszam na blogu temat minimalizmu, nie znaczy, że przestał być dla mnie ważny. Jest nadal istotny, ale w inny sposób niż wtedy, gdy wprowadzałam największe zmiany w swoim życiu i przestrzeni osobistej. Pisałam o tym we wpisie Procesy w tle
Po ośmiu latach mówienia i pisania o nim czuję przesyt. Nie mam już ochoty czytać książek ani blogów związanych z tym tematem. Nie twierdzę, że nie warto, bo wiele mądrych treści wciąż powstaje, jedynie ja nie mam już potrzeby dalej drążyć tych kwestii.

Nadal bardzo istotna jest dla mnie prostota, coraz ważniejsza. To raczej już nie ulegnie zmianie, bo zawsze ją lubiłam, a z czasem stała się dla mnie myślą przewodnią. W każdej dziedzinie życia. Prostota wypowiedzi, przekazu, formy i treści. W estetyce i ubiorze. W wystroju mieszkania. Na talerzu - bardzo istotna. Prostota i skuteczność rozwiązań - w pracy, nauce, komunikacji. Nie zajmują mnie natomiast zbytnio sprawy ilości rzeczy i zajęć, które na pewnym etapie były tak …

Jak żyć?

Gdy wydawnictwo Otwarte zaproponowało mi przesłanie do zrecenzowania książki Matsa i Susan Billmarków „Naucz się żyć”, poczułam się zaintrygowana z kilku powodów. Po pierwsze: tytuł. Pomyślałam, że to odważne przedsięwzięcie, próba napisania poradnika odpowiadającego na słynne pytanie „Jak żyć?”. Po drugie: informacja o tym, że pozycja ta jest w Szwecji bestsellerem, sprzedała się w ponad 500 tys. egzemplarzy. A trzecim powodem, dla której chciałam ją przeczytać, była bardzo wesoła i kolorowa okładka. Wiadomo, nie ocenia się książki po okładce, ale ta bardzo zachęcała do lektury.

Obiecałam sobie, że nie przeczytam niczego na temat słynnego duńskiego hygge, wystarczył mi jeden artykuł w jakimś kolorowym magazynie przejrzany u fryzjera, ale poradnik „Naucz się żyć” wydawał się nie mieć na szczęście nic wspólnego ze wspomnianym zjawiskiem, oprócz skandynawskiej proweniencji. 
Lektura okazała się satysfakcjonująca. Książka objętościowo niewielka, ale skoncentrowana treściowo. Myślałam, ż…