Przejdź do głównej zawartości

Mieszkanie jak z gumy

Przekonywałam Was niedawno, że niewielkie mieszkanie czy mały dom wcale nie muszą być niewygodne i nie zawsze trzeba dążyć za wszelką cenę do ich zamiany na większy metraż. Na pewnych etapach życia mogą być wygodnym i praktycznym rozwiązaniem. Wiele jednak zależy od sposobu ich urządzenia. 

Zdjęcie IKEA
Wyjaśnijmy sobie od razu jedną sprawę. Jak zauważyła jedna z Czytelniczek, żadne sztuczki nie pomogą, jeśli nasza przestrzeń życiowa jest zdecydowanie za mała w stosunku do naszych potrzeb. Nie ma cudów, kawalerka zawsze pozostanie kawalerką, a z kilkunastu metrów nie zrobi się kilkudziesiąt. We wcześniejszym wpisie moją intencją nie było zachęcanie Was do gniecenia się w sześć osób na 20 metrach kwadratowych, lecz pokazanie, że metraż to nie wszystko. A najważniejsze jest dostosowanie tego metrażu do swoich rzeczywistych potrzeb i planów. Gdy rodzina się powiększa, przez pewien czas można wytrzymać  na mniejszej przestrzeni, pomagając sobie przemeblowaniami i gruntownymi porządkami, ale prędzej czy później przeprowadzka będzie nieuniknioną koniecznością. 

Dzisiaj pomówmy jednak nie o przeprowadzce, lecz o tym, jak można ją odsunąć w czasie lub w ogóle jej uniknąć, gdy wydaje się nam, że nasze małe m jest ciut za małe, a nie wynika to z pojawienia się na świecie nowego obywatela lub obywatelki, lecz po prostu z bałaganu i zagracenia.


Po pierwsze (jak zapewne się domyślacie): zrobić generalne porządki i wielką czystkę, nie omijając żadnego zakamarka. Od piwnicy aż po dach, od szafy z ubraniami po szufladę z lekarstwami. Pozbyć się wszystkiego, co zbędne, zużyte, za duże, za małe, przestarzałe, niesprawne, zepsute, trzymane na wszelki wypadek... W teorii brzmi łatwo, w praktyce jest to dość praco- i czasochłonny proces, nie będę się jednak na jego temat rozpisywać, bo nieraz był on już i u mnie, i u innych blogerów wałkowany na dziesiątą stronę. Gratyfikacją za podjęty wysiłek będzie odzyskana przestrzeń i lepsze samopoczucie. 

Potem dobrze jest spojrzeć krytycznym okiem na umeblowanie. Ja jestem właśnie na tym etapie. Pozbywamy się wielkiego regału - zawalidrogi oraz stolika pod TV, dzięki temu uzyskamy sporo miejsca, które będzie można wykorzystać na urządzenie kącika wypoczynkowego i przenośnego miejsca pracy dla mnie. 
Parę lat temu uwolniliśmy się od biurka pod komputer, fotela biurowego i komputera stacjonarnego. Całość powędrowała do nowych właścicieli, którzy korzystają z tego sprzętu do dzisiaj, a my z radością przestawiliśmy się na korzystanie z laptopa. Tak, wiem, teraz to już żadna rewelacja, ale wtedy byliśmy bardzo podekscytowani. Przede wszystkim dzięki temu zyskaliśmy dodatkową przestrzeń - prawie pół sypialni. I oczywiście mobilność. 
Z czasem zaczęłam pracować na własny rachunek, więc przydałby się teraz jakiś mały stoliczek, przy którym mogłabym sobie wygodnie siedzieć, a do niego ergonomiczne krzesło, na szczęście dostępne są rozwiązania kompaktowe, składane, łatwe do przestawiania czy schowania w razie potrzeby. 

Najbardziej lubię teraz takie meble, które są lekkie i łatwe do przestawiania. Dzięki nim przestrzeń mieszkalną można szybko i bez wysiłku dostosowywać do zmieniających się warunków. Bardzo lubię naszą kanapę, bo można z nią podróżować po całym pomieszczeniu, ustawiać ją na różne sposoby i w rozmaitych miejscach, tak, aby mieć mniej lub więcej miejsca albo wygodniej usiąść do oglądania filmu. Podobnie cenię sobie dwa małe stoliczki, nazywane umownie kawowymi. Mniejszy można schować pod większym, a w razie potrzeby rozstawić je, na przykład gdy przychodzą goście. 

Liczą się wszystkie decyzje, np. rezygnacja z wanny na rzecz kabiny prysznicowej czy też połączenie małej kuchni z pokojem dziennym. Nie wszyscy lubią tak zwane aneksy kuchenne, jednak moim zdaniem jest to bardzo wygodne rozwiązanie, rzadko bywa uciążliwe. I dyscyplinuje do utrzymania porządku w części kuchennej. A gdy gotuje się obiad, domownicy od razu wiedzą, że czeka ich coś smacznego.

Ogółem małe mieszkanie uczy dyscypliny i rozważnego gospodarowania miejscem. Uczy także doceniania  znaczenia  przestrzeni do przechowywania. Dzięki umiejętnemu jej zagospodarowaniu o wiele łatwiej zapanować nad swoim stanem posiadania. Wiele osób traktuje swoje szafy czy pawlacze jako swego rodzaju świątynię zapommnienia. Wrzuca się tam wszystko jak popadnie, sprawnym i szybkim ruchem zatrzaskując drzwi, byle tylko nie zaburzyć delikatnej struktury nagromadzonych stert skarbów, która grozi zawalaniem się na głowę nieostrożnego przechodnia. Tego, co kryje się w głębi tych niezdobytych masywów górskich, można się tylko domyślać.

A tymczasem im większy porządek w szafach i innych miejscach do przechowywania, tym też większy ład poza nimi. Tym mniej drobiazgów walających się po blatach i półkach, zawadzających pod nogami, upchniętych pod łóżkiem czy na szafkach. Tyczy się to oczywiście nie tylko małych mieszkań, ale w nich ma to szczególne znaczenie. 
Niedużą przestrzeń łatwo zagracić i zatłoczyć. Podobnie jak w przypadku nadwagi - na osobie małego wzrostu widać każdy nadliczbowy kilogram, na wysokim drągalu można przeoczyć nawet kilkanaście kilo. W małym lokum niepotrzebny stoliczek czy za duża szafa od razu przeszkadzają, w dużym domu mebel można przesunąć lub przestawić tak, by nie zawadzał. 

Małe mieszkanie na pewno nie jest szczytem marzeń, ale przy odrobinie wysiłku może być naprawdę funkcjonalne.




Popularne posty z tego bloga

Generalne porządki metodą minimalistki

Chciałabym, żeby blog i kanał na YouTube przestały być odrębnymi bytami i zaczęły wzajemnie się uzupełniać. Będę starać się, by każdemu opublikowanemu materiałowi wideo towarzyszył tekst, który będzie jego dopełnieniem. 
Dzisiejszy wpis jest dodatkiem do materiału pod tym samym tytułem, który możecie obejrzeć tutaj:

Opowiadam w nim o moim pomyśle na uproszczenie generalnych porządków. Uważam, że raz na jakiś czas dobrze jest zrobić taki pełen przegląd domu lub mieszkania, zajrzeć w każdy zakamarek, sprawdzić stan posiadania. Jednak trudno byłoby mi wygospodarować cały weekend czy kilka dni, a przecież takie bardzo dokładne porządki wymagają sporo czasu. Są też dość wymagającym procesem pod względem psychicznym, emocjonalnym, bo porządkując, trzeba podejmować szereg mniejszych i większych decyzji. Czego się pozbyć, w jaki sposób, co zostawić, jak zorganizować i poukładać te rzeczy, które zdecydowaliśmy się zatrzymać. 
Pomyślałam więc, że najłatwiej będzie to duże zadanie podzielić na …

Metoda Konmari to nie minimalizm

Wpis jest uzupełnieniem materiału wideo zamieszczonego w serwisie YouTube, który można obejrzeć tutaj: 

Książkę Magia sprzątania Marie Kondo przeczytałam cztery lata temu, o moich wrażeniach możecie przeczytać we wpisie pod tym samym tytułem. Odebrałam ją pozytywnie, ale samej metody nigdy nie stosowałam, bo nie miałam takiej potrzeby, o czym zresztą pisałam w tamtej recenzji. Na dobre w głowie z tej lektury pozostała mi jej myśl przewodnia: poszukiwanie radości w rzeczach i eliminowanie zbędnych przedmiotów w oparciu o kryterium: co chcę zostawić, zamiast stosowanego zwykle przez minimalistów: czego nie potrzebuję i czego chcę się pozbyć. Książki szybko się pozbyłam i nie myślałam o niej więcej.
Dopiero niedawno, gdy coraz częściej docierały do mnie opinie na temat wyprodukowanego przez Netflix serialu Sprzątanie z Marie Kondo(dostępny z polskimi napisami), pomyślałam, że warto byłoby sobie wyrobić własne zdanie na temat tej serii programów, nawet jeśli sama metoda sprzątania Konmari…

Kolorowa szafa minimalistki - także na wakacjach

Ostatni wpis z połowy czerwca. Aż trudno uwierzyć. Jednak to prawda. Nie chcę Was zamęczać tłumaczeniami, dlaczego tak długo milczałam. Niedługo minie pół roku od śmierci Taty. Ostatnie miesiące wbrew pozorom były nie tylko czasem smutku, ale przede wszystkim czasem ważnych zmian w życiu naszej rodziny, częściowo wymuszonych przez odejście Taty, a częściowo przez nią sprowokowanych (?), a może tylko przyspieszonych. Kilka z tych zmian jest naprawdę pozytywnych, dotyczą głównie życia mojej Siostry. W skrócie napiszę tylko, dla tych z Was, którzy zawsze trzymali za nią kciuki (wiecie, że Ula jest osobą niesłyszącą), że Sister zmieniła pracę i na razie jest bardzo zadowolona. A my cieszymy się, że jest doceniana i że ma szanse na rozwój i lepszą jakość życia.
Bałam się, że nie będę umiała już pisać tutaj. Jednak z tym jest chyba jak z jazdą na rowerze. Wystarczy usiąść i zacząć, a reszta idzie już sama...
Oprócz tego, że dużo działo się różnych rzeczy, które wymagały mojej uwagi czy wsp…