Przejdź do głównej zawartości

Pismo obrazkowe

Przyznam się Wam do czegoś. Obiecałam pisanie o strategiach, ale jakoś mi to nie idzie. Z doświadczenia wiem już, że w takim przypadku nie ma co się zmuszać i pisać na siłę, nic dobrego z tego nie wyniknie. Odwieszam więc temat na kołek, bo chwilowo potrzebuję nieco lżejszego kalibru wpisów. 

Jestem teraz na takim etapie, że bardziej inspirują mnie obrazy niż słowa. Przez ostatnie miesiące na przemian albo pisałam, albo czytałam, chwilowo słowa wylewają mi się więc uszami. Dlatego potrzebuję obrazów. Wizualnych przykładów prostoty, w każdym jej wydaniu. Pozwólcie więc, że podzielę się z Wami kilkoma wybranymi, zestaw luźny i niezobowiązujący. Jeśli macie jakieś ulubione zdjęcia, blogi, miejsca w sieci, które są ciekawym źródłem minimalistycznych wizualnych inspiracji, dowolnego rodzaju, podzielcie się również ze mną, proszę. 


Przede wszystkim to zdjęcie, które nie przestaje mnie zachwycać:

Zdjęcie znalezione tutaj
Kilka z wielu od DesignTrolls:







I wspaniały czeski klasztor cystersów, łącze do strony podesłane przez przyjaciela. Inne projekty Johna Pawsona można obejrzeć tutaj.




Taka odtrutka na nadmiar tekstu. 

Komentarze

  1. Ja lubię: http://thingsorganizedneatly.tumblr.com/

    OdpowiedzUsuń
  2. Polecam http://martecznik.blogspot.com/
    Autorka nie deklaruje się wcale jako minimalistka, ale to o niczym nie świadczy. Trafiłam do niej, bo ona wpierw przyszła do mnie. A teraz nie mogę się od tego zwykłego-niezwykłego bloga oderwać i z niecierpliwością czekam na każdy wpis. Nie pojawiają się często. Polecam naprawdę!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Muszę dodać opis: martecznik to krótkie wpisy, klarowny język, zero egzaltacji, spokój. I to wszystko o zwyczajnym, prostym życiu - ale bez deklarowania czegokolwiek.

      Usuń
  3. Dziel się jak najczęściej takim "pismem obrazkowym".
    Białe deski na podłodze bardzo mi się podobają, w moim małym domku planuję w wakacje pomalować tak górne piętro i schody. Zawsze marzyłam o białej podłodze:)

    OdpowiedzUsuń
  4. Ajko ja mam tylko trzy takie stronki, które skupiają się głównie na zdjęciach rzeczy. Przedstawione w sposób minimalistyczny przedmioty codziennego użytku. Jedna ze stron to dawka minimalistycznych miejsc pracy, czy zawsze minimalistycznych, w moim przekonaniu nie, lecz czasem inspirują. Mam nadzieję, że Wam się spodobają.

    http://mmminimal.com

    http://www.minimallyminimal.com

    http://minimaldesks.com


    Pozdrawiam Bartosz

    OdpowiedzUsuń
  5. Masz rację, czasami obrazy są bardziej wymowne niż słowa.

    OdpowiedzUsuń
  6. http://convoy.tumblr.com/
    http://emmas.blogg.se/
    http://tantjohanna.se/
    http://www.79ideas.org/
    http://casa-atelier.com/ i wiele z blogrolla
    http://weekdaycarnival.blogspot.ca/
    http://entermyattic.blogspot.com/
    http://aprilandmaystudio.blogspot.com/
    pozdrawiam , Maja

    OdpowiedzUsuń
  7. Witaj Ajko, przeczytałam cały Twój blog od końca do początku, jest bardzo inspirujący, czekam na dalsze wpisy oraz na książkę i pozdrawiam serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za pozostawienie komentarza. Jeśli chcesz, możesz skontaktować się ze mną bezpośrednio, pisząc na adres ajka@prostyblog.com

Popularne posty z tego bloga

15 lat później

Przeglądałyśmy niedawno z moją przyjaciółką Kasią stare zdjęcia. Na jednym z nich zobaczyłam osobę, która wydała mi się znajoma. Zapytałam: co to za baba? - Jak to, nie poznajesz, przecież to Ty! 
Po bliższym przyjrzeniu się stwierdziłam, że to prawda. Ja, jak najbardziej ja, w całej okazałości. Po krótkich obliczeniach ustaliłyśmy datę powstania tej fotografii na 2001 rok. Dla mnie rok trudny, zapamiętałam go nie tylko z powodu zamachu na WTC z 11 września. Bardzo byłam wtedy zagubiona, nieszczęśliwa, samotna, chociaż wciąż wśród ludzi. Poszukująca miłości, stabilizacji, bezpieczeństwa, a jednocześnie często działająca na własną szkodę. Bardzo źle, wręcz fatalnie czułam się w swojej skórze. To chyba był czas mojej prawie rekordowej wagi, chociaż wydaje mi się, że w najbliższych miesiącach jeszcze bardziej przytyłam (ale nie chcę tego pamiętać). 
Gdy zobaczyłam to zdjęcie, przeraziłam się, ale też pomyślałam, że chcę go zachować na pamiątkę. I pokazać światu, co może wydać się Wam dz…

Bezdzietna z wyboru

Noszę ten temat w sobie już od dawna, a zabieram się do wpisu od dobrych paru miesięcy. Wprawdzie w głowie jest gotowy, ale trudno mi się przełamać, by go napisać. Sami zobaczycie dlaczego. 
W pierwszej chwili może wydać się Wam, że sprawy, o których będę pisać w tym i kolejnych wpisach, niezbyt są związane z ogólną tematyką bloga, ale tak jest, moim zdaniem, tylko pozornie. Wszak i tutaj, i w swoich książkach dużo mówię o odwadze życia po swojemu oraz o świadomym podejmowaniu decyzji w każdej dziedzinie. 
Po raz pierwszy poproszono mnie o wypowiedź na temat bycia bezdzietną z wyboru kilka lat temu, do jakiegoś materiału prasowego. Nie czułam się jednak na siłach. Wydawało mi się to sprawą zbyt intymną. Nie chciałam też wciągać w to mojego partnera życiowego. Ma prawo do prywatności i nie musi chcieć dzielić się swoimi osobistymi decyzjami z połową internetu, jedynie dlatego, że jego żona jest blogerką i jak na blogerkę przystało, czasem psychicznie oraz emocjonalnie obnaża się w sie…

Na rozstaju

Wróćmy do tematu niechcenia dzieci. Obiecałam wyjaśnić Wam, czym kierowałam się w procesie podejmowania ostatecznej decyzji w tej kwestii. Nie traktuję tego jako tłumaczenia się, nie widzę powodu, by się tłumaczyć. Uważam jednak, że za rzadko rozmawia się na ten temat, a Wasze pozytywne reakcje pod ostatnim wpisem potwierdzają, że jest taka potrzeba. Może gdybyśmy częściej mówili o tym, dlaczego jedne osoby pragną mieć dzieci, a inne nie, mniej emocji budziłby ten temat? Może łatwiej byłoby o tym mówić? 
Właściwie nie pamiętam, czy ktoś kiedyś pytał mnie CZY chcę mieć dzieci albo DLACZEGO nie chcę. Bywałam za to strofowana za to, że tak z tym zwlekam, nazywana egoistką, straszona starością w samotności (dzieci jako polisa na starość to mój ulubiony motyw). Pamiętam, jak kiedyś zbeształa mnie lekarka przy okazji badań okresowych, coś w tonie „najpierw czekają nie wiadomo na co, a potem mają pretensje, że nie mogą zajść w ciążę”. Dodam, że wypaliła z tym tekstem ni stąd, ni zowąd, niep…