Przejdź do głównej zawartości

Porządki w głowie - konkurs dla czytelników

Na dobre rozpoczęcie roku chciałam zaprosić Was do konkursu. Dawno żadnego nie było, prawda? 

W książce „Minimalizm dla zaawansowanych” opowiadam o tym, jak wyglądają mentalne i duchowe porządki. O tym, co się dzieje, gdy za upraszczaniem w sferze materialnej idzie też eliminacja uciążliwych nawyków i przekonań, które blokują rozwój. 

Chciałabym teraz poznać Wasze historie. Dowiedzieć się, jak u Was wyglądało to robienie sobie porządku w głowie. Oczywiście możecie w swojej opowieści zawrzeć też zwięzłą relację z tego „namacalnego” upraszczania, porządków w szafie, kuchni, garażu, na regale z książkami czy gdzie tam chcecie, ale nie ograniczajcie się tylko do tej strefy. Niech to będzie ewentualny punkt wyjścia, wstęp. Bardzo cieszą mnie komentarze typu: „po przeczytaniu twojej pierwszej książki wyrzuciłam dwadzieścia worków z ubraniami, czternaście kartonów nie wiadomo czego”, ale chciałabym wiedzieć, co z tego wynikło. Co było dalej? Czy udało się Wam uprościć też inne sfery swojego życia? Zawodowego, rodzinnego, emocjonalnego? Może uporaliście się z jakimś od dawna dokuczającym problemem, a przyczyniło się do tego właśnie stosowanie minimalizmu, dobrowolne upraszczanie? Temat celowo jest tak otwarty i dowolny, bo wiem, że macie mnóstwo ciekawych opowieści do przekazania, a zanadto zawężając zakres wypowiedzi, zmniejszyłabym liczbę potencjalnie fascynujących historii, które chciałabym przeczytać. 

Mówiąc zwięźle: w czym pomogło Wam stosowanie minimalizmu poza sferą materialną? Co ważnego udało się Wam uporządkować? Jak zmienił się Wasz sposób myślenia? Czego dowiedzieliście się o sobie? 

Odpowiedzi przesyłajcie proszę na adres ajka@prostyblog.com, do niedzieli 17 stycznia włącznie. Powyższe pytania potraktujcie tylko jako sugestię, nie ograniczenie. Przesłanie wypowiedzi konkursowej oznacza zgodę na jej ewentualną publikację na blogu, proszę jedynie podać, czy w przypadku opublikowania mam podać imię i nazwisko autora czy pseudonim, może adres strony lub bloga? Mile widziane, chociaż niekonieczne, są ilustracje fotograficzne (z podaniem autora zdjęcia).

Nagrodami (powiedzmy, że głównymi) są trzy zestawy: „Minimalizm po polsku” i „Minimalizm dla zaawansowanych”, a dwa wyróżnienia to egzemplarze „Minimalizmu dla zaawansowanych”. Oczywiście z osobistą dedykacją (może być dla wskazanej osoby innej niż laureat konkursu). Jeśli ktoś zna moje książki, nie oznacza to przecież wcale, że nie może wziąć udziału w zabawie. Można sprezentować wygrane egzemplarze komuś bliskiemu albo zachować je dla siebie, a wcześniej posiadane podarować.

Z radością przeczytam wszystkie Wasze opowieści i zapewne opublikuję nie tylko te, które najbardziej mi się spodobają, ale też chociaż część z nienagrodzonych. Nagrodzę te, które najbardziej mnie poruszą, zainteresują, rozbawią. Zapraszam do pisania!

Natomiast w poniedziałek 11 stycznia będę gościem Rozmowy Rekomendowanej w ramach XXII Akademii Rekomendacji Grzegorza Turniaka, o wydarzeniu możecie poczytać pod tym adresem, a chętni mogą się zapisać i nabyć bilety. Bardzo jestem ciekawa tego wydarzenia, bo związane jest z tematyką tworzenia sieci kontaktów i skutecznych relacji w biznesie. Biznes to nie mój świat, ale właśnie dlatego cieszę się na to doświadczenie - lubię poznawać inne światy. 

Zdjęcie stąd



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jeszcze prościej

To, że ostatnio rzadko poruszam na blogu temat minimalizmu, nie znaczy, że przestał być dla mnie ważny. Jest nadal istotny, ale w inny sposób niż wtedy, gdy wprowadzałam największe zmiany w swoim życiu i przestrzeni osobistej. Pisałam o tym we wpisie Procesy w tle
Po ośmiu latach mówienia i pisania o nim czuję przesyt. Nie mam już ochoty czytać książek ani blogów związanych z tym tematem. Nie twierdzę, że nie warto, bo wiele mądrych treści wciąż powstaje, jedynie ja nie mam już potrzeby dalej drążyć tych kwestii.

Nadal bardzo istotna jest dla mnie prostota, coraz ważniejsza. To raczej już nie ulegnie zmianie, bo zawsze ją lubiłam, a z czasem stała się dla mnie myślą przewodnią. W każdej dziedzinie życia. Prostota wypowiedzi, przekazu, formy i treści. W estetyce i ubiorze. W wystroju mieszkania. Na talerzu - bardzo istotna. Prostota i skuteczność rozwiązań - w pracy, nauce, komunikacji. Nie zajmują mnie natomiast zbytnio sprawy ilości rzeczy i zajęć, które na pewnym etapie były tak …

Jak żyć?

Gdy wydawnictwo Otwarte zaproponowało mi przesłanie do zrecenzowania książki Matsa i Susan Billmarków „Naucz się żyć”, poczułam się zaintrygowana z kilku powodów. Po pierwsze: tytuł. Pomyślałam, że to odważne przedsięwzięcie, próba napisania poradnika odpowiadającego na słynne pytanie „Jak żyć?”. Po drugie: informacja o tym, że pozycja ta jest w Szwecji bestsellerem, sprzedała się w ponad 500 tys. egzemplarzy. A trzecim powodem, dla której chciałam ją przeczytać, była bardzo wesoła i kolorowa okładka. Wiadomo, nie ocenia się książki po okładce, ale ta bardzo zachęcała do lektury.

Obiecałam sobie, że nie przeczytam niczego na temat słynnego duńskiego hygge, wystarczył mi jeden artykuł w jakimś kolorowym magazynie przejrzany u fryzjera, ale poradnik „Naucz się żyć” wydawał się nie mieć na szczęście nic wspólnego ze wspomnianym zjawiskiem, oprócz skandynawskiej proweniencji. 
Lektura okazała się satysfakcjonująca. Książka objętościowo niewielka, ale skoncentrowana treściowo. Myślałam, ż…

Zanim nazwiesz prezesa idiotą...

Za sobą mam wielkie ufff. Westchnienie ulgi, bo we wtorek zakończyłam megazlecenie, o którym pisałam ostatnio. Ponad dwa miesiące bardzo intensywnej pracy umysłowej. Przyznaję, że teraz jestem nieco sflaczała intelektualnie i jeszcze niegotowa na większy wysiłek. Na razie wysypiam się, nadrabiam zaległości domowe i towarzyskie, odpoczywam. Leniuchuję bez wyrzutów sumienia. Wracam do równowagi.
Pomyślałam, że oprócz minicyklu o szczęściu równolegle poopowiadam Wam trochę o tym, jak wygląda życie osoby pracującej na własny rachunek, bo często o to pytacie. Dzięki internetowi i możliwościom pracy zdalnej coraz więcej osób może brać pod uwagę takie rozwiązanie. A jest ono na pewno bardzo kuszące. Obiecuje wolność, niezależność. Więcej czasu wolnego, mniej stresu. Brak szefa nad sobą, brak konieczności dzielenia miejsca pracy z ludźmi, których obecność nie zawsze jest nam miła. 
Temat to bardzo szeroki, więc na jednym wpisie się na pewno nie skończy. Mam wrażenie, że istnieje sporo fałszy…